لَّقَدْ أَضَلَّنِى عَنِ ٱلذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جَآءَنِى وَكَانَ ٱلشَّيْطَٰنُ لِلْإِنسَٰنِ خَذُولًا
O gün, zalim kimse ellerini ısırıp: "Keşke Peygamberle beraber bir yol tutsaydım, vay başıma gelene; keşke falancayı dost edinmeseydim. And olsun ki beni, bana gelen Kuran'dan o saptırdı. Şeytan insanı yalnız ve yardımcısız bırakıyor" der.
Ukbe b. Ebî Muayt ve kötü arkadaş
27–29Rivayete göre Ukbe b. Ebî Muayt, Hz. Peygamber'in meclisinde bulunmuş ve İslâm'a meyletmişti. Yakın arkadaşı Übey b. Halef bunu duyunca onu ağır biçimde kınadı ve Hz. Peygamber'e karşı düşmanlığını açıkça göstermedikçe kendisiyle konuşmayacağını söyledi; Ukbe de arkadaşının isteğine uyarak Peygamber'e eziyet etti. Bunun üzerine, "O gün zalim kimse ellerini ısırıp 'Keşke Peygamber'le birlikte bir yol tutsaydım! Yazık bana, keşke falancayı dost edinmeseydim!' der" meâlindeki âyetler indi. Ukbe Bedir'de öldürüldü; Übey b. Halef de Uhud'da Hz. Peygamber'in açtığı yara sonucu öldü.
Vâhidî, Esbâbü'n-Nüzûl
Surenin nüzul ortamı
Sure geneliFurkân Mekkî olup orta Mekke dönemine tarihlenir. Müşriklerin Kur'an'a ('öncekilerin masalları') ve Peygamber'in beşerî yaşayışına yönelik itirazlarına cevap verir; 'Rahman'ın kulları' pasajıyla mümin ahlakının portresini çizer.
Klasik tefsir mukaddimeleri
· Âyet
/
Yalnızca hizmetin çalışması için zorunlu ve tercihlerinizi hatırlayan çerezleri kullanıyoruz. Analitik, reklam veya izleme çerezi yok.