وَلَوْلَآ إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُم مَّا يَكُونُ لَنَآ أَن نَّتَكَلَّمَ بِهَٰذَا سُبْحَٰنَكَ هَٰذَا بُهْتَٰنٌ عَظِيمٌ
O'nu işittiğinizde: "Bu konuda konuşmamız yakışık almaz; haşa, bu büyük bir iftiradır" demeniz gerekmez miydi?
Nûr 24:16
Cüz 18 · Sayfa 351Bağlam
İfk hadisesi: Hz. Âişe'nin aklanması
11–20Benî Mustalik seferi dönüşünde Hz. Âişe, kaybolan gerdanlığını ararken kafile onun yokluğunu fark etmeden yola çıkmış; geride kalan Âişe'yi Safvân b. Muattal devesiyle orduya ulaştırmıştı. Münafıkların reisi Abdullah b. Übey'in körüklediği iftira Medine'de yaklaşık bir ay konuşuldu; Hz. Âişe hastalanmış, olup bitenden habersiz kalmış, öğrenince derin bir üzüntüye kapılmıştı. Buhârî'de Âişe'nin kendisinden nakledilen uzun hadiste anlatıldığına göre sonunda “O iftirayı atanlar içinizden bir topluluktur” diye başlayan âyetler indi ve Âişe'nin iffetini bizzat Allah temize çıkardı.
Buhârî 4141; Müslim 2770
Surenin nüzul ortamı
Sure geneliNûr Medenî'dir; en bilinen bölümü, Beni Mustalik seferi dönüşünde Hz. Âişe'ye atılan iftira (İfk hadisesi, yaklaşık hicri 5-6) üzerine nazil olan ayetlerdir. İffetin korunması, iftira (kazf) cezası, tesettür ve mahremiyet adabı gibi aile ve toplum ahlakına dair hükümler getirir.
Buhârî ve Müslim rivayetleri; klasik tefsir mukaddimeleri