وَلَا يَأْتَلِ أُو۟لُوا۟ ٱلْفَضْلِ مِنكُمْ وَٱلسَّعَةِ أَن يُؤْتُوٓا۟ أُو۟لِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينَ وَٱلْمُهَٰجِرِينَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلْيَعْفُوا۟ وَلْيَصْفَحُوٓا۟ أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ ٱللَّهُ لَكُمْ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
İçinizde lütuf ve servet sahibi olanlar, yakınlarına, düşkünlere ve Allah yolunda hicret edenlere, vermemek için yemin etmesinler, affetsinler, geçsinler. Allah'ın sizi bağışlamasından hoşlanmaz mısınız? Allah bağışlayandır, merhametli olandır.
Hz. Ebû Bekir'in Mıstah'a yardımı sürdürmesi
22İfk iftirasına karışanlar arasında, Hz. Ebû Bekir'in geçimini üstlendiği yoksul akrabası Mıstah b. Üsâse de vardı. İftira âyetleri inip Hz. Âişe aklanınca Ebû Bekir, Mıstah'a bir daha yardım etmeyeceğine yemin etti. Bunun üzerine “İçinizden fazilet ve servet sahibi olanlar, yakınlara, yoksullara ve Allah yolunda hicret edenlere vermemeye yemin etmesinler; affetsinler, hoşgörsünler. Allah'ın sizi bağışlamasını istemez misiniz?” âyeti indi. Buhârî'de nakledildiğine göre Ebû Bekir “Elbette, Allah'ın beni bağışlamasını isterim” dedi ve Mıstah'a yaptığı yardımı sürdürdü.
Buhârî 4141; Müslim 2770
Surenin nüzul ortamı
Sure geneliNûr Medenî'dir; en bilinen bölümü, Beni Mustalik seferi dönüşünde Hz. Âişe'ye atılan iftira (İfk hadisesi, yaklaşık hicri 5-6) üzerine nazil olan ayetlerdir. İffetin korunması, iftira (kazf) cezası, tesettür ve mahremiyet adabı gibi aile ve toplum ahlakına dair hükümler getirir.
Buhârî ve Müslim rivayetleri; klasik tefsir mukaddimeleri
· Âyet
/
Yalnızca hizmetin çalışması için zorunlu ve tercihlerinizi hatırlayan çerezleri kullanıyoruz. Analitik, reklam veya izleme çerezi yok.